De schrokop
Tekst: ©Tijl Damen

Toen ik ooit eens uit wandelen ging
Ontmoette ik een grote reus
Hij kon eten, eten, eten!
Het was gewoon ongelooflijk, heus:

Eerst at hij vijfendertig broodjes
Twintig met smeerkaas en vijftien met stroop
Vervolgens at hij wel driehonderd eieren
Geklutst en gebakken, en één hardgekookt

Ik denk dat hij toen ineens reuzendorst kreeg
Want hij slurpte zo zes emmers karnemelk leeg
Daarna liet hij een boer als een woeste orkaan
En ik kon nog maar net, nog maar net blijven staan

De reus schrokte ook nog een kilo of tien
Verse appels naar binnen en toen bovendien
Zestien peren, vijf mango's, een handvol met kersen
Een tros met bananen, tien pond rode bessen

En terwijl de reus at, zat te schranzen, te schrokken
Ben ik toen heel stilletjes, zachtjes vertrokken
En als het echt waar, als het echt is gebeurd
Moet die reus ondertussen uit elkaar zijn gescheurd

Maar wie weet, soms gebeuren er zo van die dingen
Die nog gekker zijn dan je ooit zelf kunt verzinnen
Dus ga je ooit wandelen, let dan goed op
Misschien zie je hem wel, die reuzenschrokop